قلم به دست میگیرم

یاد نخست روزی که به من اموختی چگونه در این دنیای مجازی بنویسم می اقتم

یاد نخست روزی که دستانت را در دستانم قرار دادی می افتم

یاد لبخند و دل همیشه شادت

یاد خانه ی کوچک و دلپذیرت که نور عشقت گرمابخش ان بود

اشک هایم سرازیر میشوند

یاد با تو بودنم می افتم

یاد چشمان زیبایت

یاد صبر و دل دریاییت

سحر تو برای من قطره نبودی تو دریای عشق بودی

امروز دیگر نیستی ... جای خالی ات مرا میکشد

سحر روح تو امروز با روح خدا پیوند خورد و او تو را در اغوش کشید و برد...

سحر تو را دوست دارم با تمامی نبودنت

سحر هیچ وقت فراموشت نمیکنم عشقم بهترین دوستم

دلم برای خودم میسوزد و برای تو بیتابم

امروز ۲۹/۹/۱۳۸۷ اولین روز نبود فیزیکی تو در این دنیاست. همیشه قلمت و وجودت برای من مقدس  ترین است مریم پاکم     http://www.yaveh-gooyan.blogsky.com/

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم آذر 1387ساعت 21:53 توسط مینا منصوری| |